Psycho- i Socjo-

Lewicujący mądrale uwielbiają przywoływać humorystyczną i jakże odkrywczą tezę, że "korporacje charakteryzują się wszystkimi cechami definiującymi psychopatę" (brak empatii, poczucia winy). Zabawne jednak, że żaden bystrzacha nie zauważy, że dokładnie to samo można powiedzieć o Państwach.
Właściwie: to nie korporacje wymordowały w samym tylko XX wieku ponad 200 mln. ludzi...
Państwa można scharakteryzować wręcz jako twory socjopatyczne: nie obowiązują je normy etyczne, nie mają sumienia i poszanowania innych. Nadają sobie prawa do kłamstwa, kradzieży, więzienia bez procesu, morderstw, oszustw księgowych, wszystkich tych rzeczy, które nie mieszczą się w naturalnie celebrowanych normach społecznych.
I jeśli wydaje Ci się, że te 200 mln. ofiar to przeszłość, że dzisiejsze państwa są inne: demokratyczne, milutkie i oswojone, to chciałbym nieśmiało przypomnieć choćby o milionie Irakijczyków zabitych w imię liberalnej demokracji.
Jedna z różnic pomiędzy dobrowolną sferą społeczeństwa (wolnorynkową) a sferą państwową (opartą na przymusie), jest taka, że nawet gdyby jakiś Northrop-Grumman do spółki z Haliburtonem wymarzyli sobie bombardować brązowych ludzi na drugim krańcu świata, to dysponowaliby tylko zasobami swoich konsumentów: ludzi, których zdołałby do swojej idei przekonać. Ich kolega G.W. Bush natomiast, dysponował zasobami całego kraju, nawet ludzi, którzy wojny nie popierali. Właśnie dlatego demokracja jest ustrojem totalitarnym: politykowi wystarczy przekonać 51% wyborców (w praktyce ok. 20% populacji), by dysponować zasobami 100% populacji. A jeśli ktoś nie chciałby składać się na eksterminowanie ludzi pustyni, zostanie uwięziony, a jeśli i temu się aktywnie sprzeciwi: zabity. Do tego zawsze sprowadza się idea państwa: część ludzi przystawia lufę do głowy innej części.
Porównajmy to z wolnym rynkiem, gdzie obowiązują zasady: dobrowolności, nieagresji i wzajemności (wynikające nie z jakiegoś mojego naiwnego chciejstwa, tylko z teorii gier - ale to temat na osobny artykuł).